OEE (całkowita efektywność wyposażenia)
OEE to wskaźnik mówiący, jaka część czasu zaplanowanego na produkcję zamieniła się w dobre wyroby. Liczy się go jako iloczyn trzech składników: dostępności, wykorzystania i jakości.
Dostępność to stosunek czasu, w którym maszyna rzeczywiście pracowała, do czasu na nią zaplanowanego; zjadają ją awarie, przezbrojenia, brak materiału i czekanie na operatora. Wykorzystanie porównuje liczbę wykonanych sztuk z liczbą możliwą w tym samym czasie przy wzorcowym czasie cyklu. Jakość to udział sztuk dobrych we wszystkich wyprodukowanych, razem z tym, co poszło na poprawkę.
Wartość zbiorcza służy do obserwowania trendu, a decyzje zapadają na składnikach. Ten sam wynik na dwóch gniazdach może oznaczać awarie starej prasy albo serię krótkich partii z długimi przezbrojeniami, a to dwa różne zadania: jedno dla utrzymania ruchu, drugie dla kolejności zleceń w planie.
Porównywanie OEE między zakładami ma sens tylko wtedy, gdy obie strony liczą je tak samo. Każda firma inaczej ustala, co wchodzi do czasu zaplanowanego (przerwy, brak zleceń, planowane przeglądy) i jaki czas cyklu uznaje za wzorcowy. Liczba wyrwana z tego kontekstu, własna czy cudza, nie mówi nic o stanie produkcji.
Sygnał, że warto się tym zająć, to OEE liczone rano z kartek za poprzednią zmianę. Wskaźnik policzony z opóźnieniem opisuje przeszłość; żeby zmieniał decyzje, musi powstawać z danych schodzących z maszyn na bieżąco.