Kosztorys inwestorski
Kosztorys inwestorski to wycena planowanych robót sporządzana po stronie inwestora, na podstawie przedmiaru i cen jednostkowych. W zamówieniach publicznych służy do ustalenia wartości zamówienia i liczy się go metodą wskazaną w rozporządzeniu.
Dla zamawiającego publicznego jest to dokument obowiązkowy: od niego zależy wartość szacunkowa zamówienia, tryb postępowania i to, czy oferty mieszczą się w kwocie, którą zamawiający zamierza przeznaczyć na sfinansowanie robót. Przy inwestycji prywatnej pełni tę samą rolę nieformalnie, jako punkt odniesienia dla ofert wykonawców.
Liczy się go z przedmiaru. Każda pozycja dostaje cenę jednostkową z bazy cenowej, najczęściej Sekocenbud albo Intercenbud, albo cenę wyliczoną z nakładów KNR i własnych cen czynników produkcji (stawka robocizny, ceny materiałów, praca sprzętu) powiększoną o narzuty. Kosztorys ofertowy wykonawcy wychodzi inaczej, bo ten liczy własnymi cenami i własną marżą.
Najczęstsza pułapka to nieaktualna baza cen. Wycena oparta na cenach sprzed pół roku przy ruchomych cenach stali czy betonu rozjeżdża się z rynkiem, a przetarg unieważnia się, bo nawet najtańsza oferta przekracza budżet. Druga pułapka siedzi w ilościach: cena jednostkowa może być idealna, a kwota i tak wyjdzie zła, bo ilość wzięła się z nieaktualnej rewizji rysunku.
Generalnemu wykonawcy kosztorys inwestorski pokazuje, jak zamawiający policzył zakres, która pozycja jest hojna i gdzie w ogóle nie ma pozycji na robotę, którą i tak trzeba będzie wykonać. Ten ostatni przypadek wraca później jako roboty dodatkowe i protokół konieczności.